محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )

485

تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )

كسرباه اثلق برگش . رصاص تعليقاً ، مسكّن شهوت جماع . سداب قاطع باه و مجفِّف منى . صندل به غايت قاطع . طفشيل قاطع آن . قُلْب به غايت مضعف . كافور قاطع آن . كرم عساليج آن ، مضعف . كزبره قاطع باه و نعوظ . لوزالحلو شكوفه‌اش ، قاطع باه زنان . ماش قاطع آن . نشا مقلّل منى . سفوف ( 31 ) يسير جهت قطع شهوت زنان و مردان . درور منى بلوط مجرّب دانسته‌اند . خس تخمش جهت سيلان آن . عرعر ثمرش . نيلوفر بيخش ، جهت سيلان . سفوف ( 24 ) مجرّب . سفوف ( 28 ) يسير ، مجرّب . سفوف ( 30 ) مجرّب . درور مذى بلوط مجرّب دانسته‌اند . عرعر ثمرش ، جهت وذى نيز . سفوف ( 24 ) جهت وذى نيز ، مجرّب . سفوف ( 28 ) يسير ، مجرّب . سفوف ( 29 ) يسير ، جهت وذى نيز بى عديل . عذيوط موميا حمولًا . ابنه ضبع پوست تهى گاهش ، حمولًا مؤثر . فتق بلوط جفت آن ، ضماداً نافع . حنّا ضماداً . دارصينى جهت اقسام آن ، مجرّب . ذنب الخيل جهت التحام فتق رودهء مقطوع ، مؤثر . راوند شرباً . رمان گلش . سرو ثمرش ، ضماداً . سلحفات جلوساً ، جهت اطفال . طحلب ضماداً ، نافع . غرى الجلود ضماداً ، جهت آن نافع . فطر ضماداً . مقل ضماداً ، جهت باد فتق . ميسن ضماداً ، مجرّب دانسته‌اند . وجّ ضماداً . ضماد فتق ( 25 ) .